ఓ కవిత్వమా .......................

ఓ కవిత్వమా...

పదాలను పువ్వులుగా మార్చి నిన్ను పూజించనా,
మాటలతో మాలలుగా చేసి నీకు అందించనా,
గుండెను ఆభరణంగా చేసి నీకు అలంకరించనా.
నా ఊహల ఊయలలో నిన్ను ఊగించనా,
నా కవితాస్వరాలను కానుకగా నీ పాదాల ముందుంచనా,
భావాలను బంధాలుగా చేసి నీకు బహుకరించనా,
మనసుని మధించి కావ్యపు పన్నీరుతో నీకు అభిషేకం చెయ్యనా.




నేలపై పడుతున్న ప్రతి కన్నీటిబొట్టు నీ ప్రేమకి జ్ఞాపకమే,
నీ తలపులలో జీవించటం నాకు వ్యాపకమే,
నా కనుపాపలో నీ రూపమే,
నా ప్రతిశ్వాస నీ ప్రేమకి ప్రతిరూపమే,
నేను మాట్లాడే ప్రతిమాట నీ ప్రేమరాగమే,
నా ఆనందానికి కారణం నీ అనురాగమే,
నన్ను వదిలి స్వప్నమయ్యావు ,
నా గుండెలో చేరి సర్వమయ్యావు.
నా ప్రేమకి రూపం నువ్వు,
నా మనసుకి అపురూపం నీ నవ్వు.



ఏమని సమాధానం చెప్పను,
సాగరతీరంలొ ఒంటరిగా నడుస్తున్న నన్ను చూసి ఆ కెరటాలు ప్రశ్నించాయి,
నీతో నడిచే నీ తొడు ఏమయిందని,
సాయంసంధ్యవేళ అస్తమించే సూర్యుడు అడిగాడు,
నీ వెన్నెల కనిపించటంలేదేంటని,
నిన్ను వెతికే నా కళ్ళు అడిగాయి,
నీ మనసు దోచిన అందమేదని,
నాతో నడిచే నా నీడ అడిగింది,
తనతో నడిచిన తొడు ఏమయిందని?
ఏలా సమాధానం చెప్పను వాటికి,
కన్నీళ్ళను కానుకగా వదిలి తను వెళ్ళిపొయిందనా?
గుండెలొ మంటరేపి వెళ్ళిపొయిందనా?
మనసును ఒంటరిని చేసి వెళ్ళిపొయిందనా?
నన్ను కాదని ఈ లోకం వదిలి వెళ్ళిపొయిందనా?
ఏమని చెప్పను తను శ్వాస వదిలి నా మనసుని తీసుకెళ్ళిపొయిందనా?
మూగబొయిన మనసులో మాటలు మాయమయ్యాయి.
మౌనమే సమాధానం అయ్యింది.